jeden.

może w końcu będę regularnie pisać bloga.
analogowy pamiętnik dawno zarzuciłam.

popijam zieloną herbatę-kiedyś byłaby posłodzona,bardzo mocno,ale dzięki piciu yerba mate się oduczyłam.brak słodyczy to już nie tragedia,tylko norma:)to jakieś osiągnięcie dla kogoś kto potrafił zjeść tabliczkę czekolady w mniej niż 10minut.

przelewanie tego co myślę na słowa,w mowie czy piśmie wychodzi mi cokolwiek niesprawnie.jest to dziedzina której nigdy za bardzo nie ogarniałam.chcę się przełamać.
może po to by sobie udowodnić że nie jestem takim do końca cyborgiem.androidem.emocjonalną kaleką.
lęk-tak duży że nie potrafiłam się ruszyć z miejsca.nie ma.rozpacz zamieniająca wszystko w atramentową czerń.smutek zmieniający każdy oddech w połykanie igieł.nie ma.
"Choć jej szczególnych znaków brak
Bo pustka nie ma blizn i ran
Składa się z zimnych, czarnych ścian
Gdzie mi przenika dreszczem kark
Dotknięcie nierealnych warg
Dotknięcie lodowatych, zbielałych warg"[N.Cave]
chciałabym nie być taka pusta w środku.

żarcik.
"odwal się,jestem martwa w środku"
a w ogóle emocjonalne ze mnie zwierzę.wzruszenia,sympatia,miłość,cała paleta!nasyconych odcieni uczuć i pomiędzy.
zachwyty,afirmacje,gniew każący kaleczyć ściany,lęk miotający po pomieszczeniach.
ubieram w cudze pióra to co czuję,jak ogarnąć samej słowami to jak świadoma każdego centymetra skóry mogę być?przypływów i odpływów krwi,tlenu i innych gazów prześlizgujących się swobodnie przez błony śluzowe i rozmaite rureczki wewnętrznej hydrauliki.
"Wsłuchać się do ogłuchnięcia
Wpatrzeć się do oślepnięcia
Wdyszeć się do beztchu w piersiach
Wmyśleć do unicestwienia

Ach, wykrwawić się - do Słońca!

Kochać aż do obrzydzenia"[R.Wojaczek]

i kolejny żarcik.
nic nie jest prawdą,ani żaden z tych scenariuszy nie jest fałszywy.
rządzi mną ciągła ambiwalencja.
zaprzedałam duszę chaosowi.